گذشتى زيبا اميرمؤمنان عليه السلام براى دستگيرى لبيد بن عطارد تميمى - به خاطر گفتن سخنانى - مأمور فرستاده بود . مأموران از [ كوى ] بنى اسد مىگذرند كه نعيم بن دجاجهء اسدى برخاسته ، لبيد را از قبضهء مأموران رها مىكند . اميرمؤمنان عليه السلام براى دستگيرى نعيم بن دجاجه مأمورانى را گسيل مىكند كه بعد از آوردن وى امام به تنبيه بدنى او فرمان مىدهد ، در اين حال نعيم مىگويد : آرى ، به خدا قسم كه با تو بودن خوارى و دورى جستن از تو كفر است ! امام عليه السلام فرمود : از تو گذشت كرديم ، خداوند مىفرمايد : « به شيوهء نيكو بدى را دفع كن » « 1 » . اما سخنت : بودن با تو ذلت است ، بدى بود كه بدست آوردى و اما گفته است كه جدايى از تو كفر است ، نيكى است كه بدان دست يافتى پس اين به اين « 2 » . اوج ايثار اميرالمؤمنين عليه السلام به خاطر پاره‌اى از امورش وارد مكه شد . در آن جا اعرابى را ديد كه به پردهء كعبه آويخته ، مىگويد : اى صاحب خانه ! خانه ، خانهء توست و مهمان ، مهمان تو ، براى هر مهمانى از سوى مهماندارش

--> ( 1 ) - « ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ . . . » مؤمنون ( 23 ) : 96 . ( 2 ) - الكافى : 7 / 268 ، باب النوادر ، حديث 40 ؛ المناقب : 2 / 113 ؛ بحار الأنوار : 41 / 49 ، باب 104 ، حديث 1 ؛ الأمالى ، صدوق : المجلس الثامن والخمسون ، حديث 6 .