او انسانى است كه وقتى در ميان مردم حركت مىكند فرياد و عربده جويى ندارد ، گناه را با گناه پاداش نمىدهد بلكه عفو و گذشت مىكند . اما امّت [ حقيقى و واقعى ] آن پيامبر بسيار سپاس گزار خدايند و خدا را در هر حالى حمد و ثنا مىگويند و زبان‌هايشان براى تكبير و تسبيح رام ، و ديدگانشان از خوف حق گريان است . خدا آن پيامبر را بر هر كسى كه تكبر و فخر مىفروشد پيروز مىكند . هنگامى كه خدا او را از دنيا مىبرد امتش دچار اختلاف و كينه و دشمنى مىشوند . امت او با يكديگر اختلاف مىورزند سپس اجتماع مىنمايند و تا زمانى كه مشيت خداست وجود اين امت ادامه دارد . مردى از امت او از كنار فرات عبور مىكند ، اين مرد مردم را به نيكىها وا مىدارد و از بدىها نهى مىكند و داورى او ميان مردم داورى به حق است و هرگز در داوريش حكم خلاف صادر نمىكند و دنيا در نظر او