شيخ حسين انصاريان

288

اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى)

مرحوم كلينى در كتاب شريف الكافى كه از معتبرترين كتاب‌هاى شيعه است در بخش كتاب حجّت ، اهل بيت عليهم السلام را مصداق واليان امر ، علامات راه هدايت ، اهل ذكر و راسخين در علم و عهد معرفى مىكند . در منابع حديث شيعه بيش از سيصد و چهار مورد روايت آمده كه مىگويد منظور از « قربى » در آيات قرآن ، اهل بيت عليهم السلام هستند و در منابع اهل سنت نيز در كتب متعدد « 1 » « قربى » به معناى اهل بيت عليهم السلام و ائمهء طاهرين اهل بيت عليهم السلام ذكر شده است . در سورهء مباركهء نور آمده است : « فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ » « 2 » . [ اين نور ] در خانه‌هايى است كه خدا اذن داده [ شأن و منزلت و قدر و عظمت آنها ] رفعت يابند و نامش در آنها ذكر شود ، همواره در آن خانه‌ها صبح و شام او را تسبيح مىگويند . در صفحات گذشته اگر از خود اهل بيت عليهم السلام و شخصيت با ارزششان سخن به ميان آمد ، در اين آيه سخن از خانه‌هاى ايشان است كه مىفرمايد : نور خدا در خانه‌هايى است كه خدا توفيق داده رفعت و بلندى يابند و در آن خانه‌ها نام خدا برده مىشود و صبح و شام براى او تسبيح مىگويند . خانه‌هايى كه پيوسته آكنده از ياد خدا بود و بامداد به شامگاه نمىرسيد

--> ( 1 ) - مستدرك حاكم : 2 / 172 ؛ ذخائر العقبى : 25 / 138 ؛ مجمع الزوائد : 7 / 101 ؛ الصواعق المحرقه : 258 / 272 ؛ اسد الغابة : 5 / 367 ) ؛ نور الأبصار : 112 ؛ فضائل الصحابه : 2 / 669 ؛ تفسير الدر المنثور : 6 / 7 ؛ تفسير ابن كثير : 4 / 169 ؛ تفسير القرطبى ( ص 5841 ) ؛ تفسير الكشاف : 2 / 339 . ( 2 ) - نور ( 24 ) : 36 .