بُشر بن شريح بصرى مىگويد به حضرت امام محمّد باقر عليه السلام گفتم : كدام آيه در كتاب خدا اميد بخش‌تر است ؟ حضرت فرمود : قوم تو چه مىگويند ؟ گفتم ، مىگويند : « . . . يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ . . . » « 1 » . . . . اى بندگان من كه [ با ارتكاب گناه ] بر خود زياده‌روى كرده‌ايد ! از رحمت خدا نوميد نشويد . . . . فرمود : ما اهل بيت عليهم السلام اين را نمىگوييم ؛ گفتم : پس شما اهل بيت عليهم السلام چه مىگوييد ؟ فرمود : مىگوييم : « وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى » « 2 » . و به زودى پروردگارت بخششى به تو خواهد كرد تا خشنود شوى . و منظور از عطا ، شفاعت است ، و اللّه شفاعت است ، و اللّه شفاعت است « 3 » . و در روايتى آمده : خشنودى پيامبر به اين است كه اهل بيت عليهم السلام و شيعيانشان را به بهشت درآورد « 4 » . اهل بيت عليهم السلام در قرآن كريم قرآن مجيد دربارهء اهل بيت عليهم السلام در آيهء شريفهء تطهير « 5 » به صراحت سخن

--> ( 1 ) - زمر ( 39 ) : 53 . ( 2 ) - ضحى ( 93 ) : 5 . ( 3 ) - تفسير الفرات : 570 ، حديث 734 ؛ بحار الأنوار : 8 / 57 ، باب 21 ، حديث 72 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 16 / 143 ، باب 7 ، حديث 10 . ( 5 ) - احزاب ( 33 ) : 33 .