رانده و در آيات ديگر علائم و نشانه‌هايى را ذكر مىكند كه جز بر اهل بيت عليهم السلام به نحو اكمل و اتمّ منطبق نيست . عبداللّه بن جعفر مىگويد من همراه حسن و حسين نزد معاويه بوديم ، معاويه گفت : اى عبداللّه بن جعفر ! چه اندازه احترام و تعظيمت نسبت به حسن شديد و فوق العاده است ؟ گفتم : معاويه ! عمر بن خطاب در زمان حكومتش مرا به سوى على بن ابى طالب فرستاد و پيام داد كه من مىخواهم قرآن را به صورت مصحف بنويسم آنچه را تو از قرآن نوشته‌اى به سوى من بفرست . على به من گفت : به خدا سوگند پيش از آنكه با قرآن من [ كه در كنار آيات قابل تأويل تأويلش را نوشته‌ام ] به او برسى مرا خواهد كشت . گفتم : براى چه ؟ فرمود : خدا مىفرمايد : « لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ » « 1 » . جز پاك شدگان [ از هر نوع آلودگى ] به [ حقايق و اسرار و لطايف ] آن دسترسى ندارند . و منظور خدا از پاكان ما هستيم . ماييم كه خدا همهء آلودگىها را از ما زدوده و ما مصداق اين آيه هستيم : « . . . أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا . . . » « 2 » . . . . اين كتاب را به كسانى از بندگانمان كه برگزيديم به ميراث داديم . . . ما صفوة اللّه هستيم و ضرب المثلهاى قرآن مانند « كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ

--> ( 1 ) - واقعه ( 56 ) : 79 . ( 2 ) - فاطر ( 35 ) : 32 .