الجَنَّةِ ، أَوْ مِنْ شَجَرَةِ الزَّقُّومِ ، وَحيْنَ تَرى مَلكَ الْمَوْتِ تَرانِى وَتَرى عَلِيّاً وَفاطِمَةَ وَحَسَناً وَحُسَيْناً اهل بيت عليهم السلام ، فَإِنْ كانَ يُحِبُّنا قُلْتُ : يا مَلكَ الْمَوْتِ ، إِرْفقْ بِهِ إِنَّهُ كانَ يُحِبُّنى ويُحِبُّ أهلَ بَيتِى ، وَإِنْ كانَ يُبْغِضُنا قُلْتُ : يا مَلكَ الْمَوْتِ ، شَدِّدْ عَلَيْهِ ، انَّهُ كانَ يُبْغِضُنِى وَيُبْغَضُ أَهْلَ بَيْتِى « 1 » . سوگند به كسى كه جانم به دست اوست ، روح بدنى از صاحبش جدا نمىشود مگر اينكه از ميوه‌هاى بهشت يا از درخت زقوم بخورد و هنگامى كه ملك الموت را ببيند مرا و على و فاطمه و حسن و حسين اهل بيت عليهم السلام را مىبيند پس اگر محبّ ما باشد به ملك الموت مىگويم : با او مدارا كن ، زيرا او مرا و اهل بيتم را دوست داشت و اگر دشمن ما باشد به ملك الموت مىگويم : به او سخت بگير زيرا او دشمن من و اهل بيتم بود . سدير صيرفى در حديثى بسيار مهم روايت مىكند كه به حضرت امام جعفر صادق عليه السلام گفتم : فدايت شوم ، مؤمن از قبض روحش ناخشنود است ؟ فرمود : نه ، به خدا سوگند ! زيرا زمانى كه ملك الموت براى قبض روحش مىآيد بىتابى مىكند پس ملك الموت به او مىگويد : اى دوست خدا بىتابى مكن ! سوگند به كسى كه محمّد را به رسالت فرستاد من به تو از پدر مهربان ، كه بر بالينت آيد نيكوكارتر و مهربان‌ترم ، دو ديده‌ات را بگشا و ببين ! در ادامه حضرت فرمود : رسول خدا و اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين و امامان از

--> ( 1 ) - بشارة المصطفى : 6 ؛ بحار الأنوار : 6 / 194 ، باب 7 ، حديث 43 .