و تبليغ و ابلاغ ، مصون از خطا و اشتباه و سهو و نسيان‌اند ، يعنى آنچه را مربوط به هدايت انسان‌هاست به طور كامل از خدا دريافت مىكنند و درست و صحيح مىفهمند و آن را خوب حفظ مىكنند و درست و صحيح عمل مىنمايند و به ديگران ابلاغ مىكنند . اين ملكهء علمى و معرفتى بدون شهود ممكن نيست و تنها از طريق شهود است كه چنين چيزى شدنى است ، زيرا انسان در عالم وهم و خيال ، بافته‌هاى خود را بر يافته‌هاى عقل عرضه مىكند و آن دو را درهم مىآميزد و تفكرى آميخته با جهل و خطا و سهو و نسيان به وجود مىآورد و در نتيجه به چاه گمراهى مىافتد و ديگران را نيز همراه خود به قعر آن چاه مىبرد ! « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ » « 1 » . آيا كسانى را كه [ شكر ] نعمت خدا را به كفران و ناسپاسى تبديل كردند و قوم خود را به سراى نابودى و هلاكت درآوردند ، نديدى ؟ قدرت معصوم و عجز شيطان اگر انسان در حريم عقلِ ناب قرار گيرد و از دسترس وهم و خيال دور باشد به مقامى مىرسد كه دست خطا و نسيان به او نمىرسد و ديو گناه و عصيان به او حمله نمىكند و در نهايت در عرصهء عصمت دائمى قرار مىگيرد ، زيرا در حريم عقلِ ناب ، نه شيطان درونىِ وهم و خيال راه دارد و نه شيطان بيرونى و ابليس تلبيس‌گر و تدليس‌گر ، چون تجرّد ابليس مانند وهم و خيال از عقل ناب پايين‌تر است و هرگز به مقام عقل محض راه

--> ( 1 ) - ابراهيم ( 14 ) : 28 .