و چگونه حسد برد در حالى كه تمام مخلوقات پهن دشت هستى مادون او هستند و جايى براى حسد ورزيدن به كسى نيست ؟ ! و چگونه براى مادون غضب كند در حالى كه غضب او فى اللّه و للّه است ؟ ! و چگونه در شهوات افتد در حالى كه از طريق مشاهده و مكاشفه از بهترين نعمت‌هاى بهشت و صور زيبا و عالى ، آگاه است و راهى براى ميل به صور خسيّه و پست براى او وجود ندارد ؟ ! عصمت ، عالىترين درجهء تقوى عصمت ، در حقيقت نورانيّت عقل نظرى و عملى است و انسان معصوم قدرت دارد مانع نفوذ وهم و خيال در حيطهء عقل نظرى شود تا زمينهء خلط و خبط و مغالطه را از ميان بردارد و مىتواند مانع نفوذ شهوت و غضب بىمحاسبه در محدودهء عقل عملى گردد تا به تباهى و گناه آلوده نشود و به طور اختيارى به سوى فضايل و كمالات حركت كند . عصمت عملى و رفتارى ، عالىترين درجهء تقواست ، يعنى تقوا داراى مراتب و مراحل زيادى است كه نهايت آن در كردار و رفتار است كه همان عصمت عملى است ؛ گرچه ممكن است بخش عصمت علمى و معرفتى را نيز تقواى علمى ناميد ، ولى تقواى كردارى و خويشتن‌دارى ، فعل اختيارى انسان و جزء مسائل عقل عملى است . عصمت اهل بيت عليهم السلام در همهء شؤون همهء معصومان ما ، هم در مسائل علمى و هم از جهت تلقى از سوى خدا و هم از جهت حفظ و نگهدارى در باطن و هم از جهت تعليم و آموزش