به رفتن كرد ، او را دنبال كردم ، شنيدم مىگفت : كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ اللَّهُمَّ بارِكْ لِىَ فى الْمَوْتِ . هر نَفْسى مرگ را مىچشد ، اى خدا ! مرگ را بر من مبارك كن . به او گفتم : بعد از موت چه ؟ گفت : هركس به بعد از مرگ يقين داشته باشد ، محكم دامن ترس از عقاب را مىچسبد و دنيا را جاى ماندن نمىبيند . سپس گفت : اى كسى كه در برابر وجهت ، هر وجهى هلاك است ، با توفيق نظر به وجهت مرا سپيد روى كن ، دلم را غرق عشق خود نما و مرا از ذلّت سرزنش فردا پناهم بده ، محقّقاً وقت حياى از تو رسيده و زمان توبه آمده . سپس گفت : اگر گذشت تو نبود ، اجل به من مهلت نمىداد ، و اگر عفوت نبود ، نسبت به آنچه نزد تو است آرزو پيدا نمىكردم ، آن گاه از من دور شد و گذشت « 1 » . 92 - من از اين در نمىروم از زنى از شايستگان از عباد حق نقل شده : چون نماز شب را بجاى مىآورد بالاى بام مىرفت ، پيراهن و روبند بر خود محكم مىكرد و مىگفت : خدايا ! ستارگان درآمدند و به تاريكى شب هجوم آوردند ، چشم‌ها خوابيد ، پادشاهان در به روى همه بستند ، هر عاشقى با معشوق خلوت كرد و من در برابر حضرت تو ايستاده‌ام . آن گاه به نماز روى مىكرد تا سحر مىرسيد و صبح صادق از پى آن آشكار مىگشت ، مىگفت : اى خداى من ! امشب گذشت و امروز آمد ، اى كاش مىدانستم ديشبم را قبول كردى تا به خود تهنيت بگويم ، يا نپذيرفتى تا عزا بگيرم ، من تا هستم همينم چنانچه تو همانى ، به عزّتت قسم اگر از پيشگاهت مرا برانى من از اين در

--> ( 1 ) - عرفان اسلامى : 2 / 222 .