و دست انسان را از دامن سعادت جدا خواهد كرد « 1 » . 81 - خوش به حال كسى كه نفسش رام شد در كتاب با ارزش « نهج البلاغة » نقل شده است كه : جنازه‌اى را به گورستان مىبردند ، حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام شنيد مردى مىخندد ، خنده‌اى كه ناشى از غفلت بود . فرمود : گويا مردن بر غير ما نوشته شده و خيال مىكنى كه حق در اين دنيا بر غير ما لازم گشته و مىپندارى مرده‌هايى كه مىبينيم مسافرانى هستند كه به زودى به سوى ما بازمىگردند ، ايشان را در قبرهايشان مىگذاريم و اموالشان را مىخوريم مثل اين كه ما پس از آن‌ها جاويد خواهيم ماند . واى بر ما ، مرگ مردم كه براى ما پند و عبرت است فراموش كرده‌ايم و به هر آفت و زيانى گرفتار آمده‌ايم . خوش به حال كسى كه نفسش رام شد و عمل و كردارش پاك و شايسته و قصدش پسنديده و اخلاقش نيكو گشت و زيادى مالش را در راه خدا صدقه داد و زياده‌گويى زبانش را مهار نمود ، از آزار مردم خوددارى كرد و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله بر او سخت نيامد و به بدعت نسبت داده نشد « 2 » . 82 - هرجا كه رفتم حق تعالى مىديد جنيد بغدادى ، مريدى داشت كه او را از همه عزيزتر مىداشت . ديگران را غيرت آمد . شيخ به فراست بدانست ، گفت : ادب و فهم او از همه زيادت است ، ما را نظر بر آن است ، امتحان كنيم تا شما را معلوم شود .

--> ( 1 ) - عرفان اسلامى : 2 / 182 . ( 2 ) - عرفان اسلامى : 2 / 184 .