راستى اگر ايستادگى امامان شيعه و ياران با وفاى آنان نبود ، احدى تا قيامت موفّق به يافتن اسلام صحيح نمىشد . منصفين اهل سنّت عقيده دارند كه گرچه نويسندگان شش كتاب اصولى اهل سنّت براى بازشناساندن احاديث صحيح رنج زيادى بردند ؛ باز در همين كتب ، احاديثى يافت مىشود كه با اصول اسلام راستين موافق نيست و دست آلودهء جعل حديث از آن‌ها پيداست . سه نفر از علماى اوليّهء اهل سنّت ، كه صاحب سه كتاب از شش كتاب معروفند ، براى تهذيب احاديث مورد قبول خودشان زحمت زيادى كشيدند ! ! محمّد بن اسماعيل بخارى ( 194 - 256 ق ) ، هزار شب تا صبح بيدار ماند تا توانست از ميان 600 هزار حديث 591000 حديث را مردود كرده و تنها نه هزار حديث انتخاب كند و با آن نه هزار جامع خود را نوشت ! ! مسلم بن حجاج قشيرى ( متوفّاى 261 ) از 300 هزار حديث 293 هزار آن را كنار زد و تنها هفت هزار حديث براى نوشتن كتاب صحيح خود انتخاب كرد ! ! احمد بن حنبل ( متوفّاى 241 ) با زير و رو كردن يك ميليون حديث 960 هزار آن را مردود دانست و چهل هزار آن را قبول كرد و مسند خود را به وجود آورد . مهم اينجا است كه وقتى شيعه احاديث مورد قبول اين كتب اهل سنّت را با شرايط الهى و قرآنى خودش به ميزان سنجش مىكشد ، چيزى به عنوان خبر و حديث صحيح و مورد قبول جز قسمتى خيلى محدود باقى نمىماند و از همين مرحله شما حساب كنيد ببينيد ، به دست عالمان هوىپرست چه بلاها به سر اسلام آمده است ؟ ! ! آنان با جعل آن همه حديث ، از چهرهء معاويه كه بويى از اسلام نبرده بود يك مسلمان راستين و يك انسان لايق جانشينى پيامبر صلى الله عليه و آله ساخته بودند ! ! و او را در كليهء برنامه‌هايش مجتهدى اسلامى معرفى نموده و مىگفتند : اگر هم خطايى از او سربزند در اجتهاد اشتباه