[ فَسادُ الظّاهِرِ مِنْ فَسادِ الْباطِنِ ، وَمَنْ اصْلَحَ سَريرَتَهُ اصْلَحَ اللّهُ عَلانِيَتَهُ ، وَمَنْ خانَ اللّهَ فِى السِّرِّ هَتَكَ اللّهُ عَلانِيَتَهُ وَاعْظَمُ الفَسادِ انْ يَرْضَى الْعَبْدُ بَالْغَفْلَةِ عَنِ اللّهِ تعالى ] فساد ظاهر و باطن در اين فصل ، وجود مقدّس امام به حق ناطق حضرت صادق عليه السلام به مسئله خطرناك فساد و علل آن و راه معالجهء اين درد خسارت بار اشاره مىفرمايند . در ابتداى روايت به يك نكتهء بسيار با اهميّت توجه مىدهند و آن اين است كه : فساد ظاهر ، يعنى فساد چشم و گوش و دست و پا و شكم و شهوت ، فساد فكر و زبان و فساد اخلاق و عمل در ارتباط با فساد باطن است . قلب كه مركز اسرار و محل انوار و آيينهء انعكاس اسما و صفات حق و كارگردان تمام موجوديّت و هويت انسان است وقتى دچار غفلت گردد و روى از حضرت ذوالجلال بگرداند و به تربيت و تصفيهء آن توجّه نشود و برايش جز حركت مادى ظاهر چيزى نماند و كارش همان كار قلب حيوانات باشد البته صاحبش در تمام شؤون و در جميع امور دچار فساد مىگردد . تقواى قلب ، توجّه به حق ، اعتقاد صحيح ، سوزش دل ، رحمت و مرحمت ، محبت و لطف ، عشق به حضرت يار و انبيا و ائمه ، پيوند معنوى با قرآن واقعيّت‌هايى هستند كه باعث ظهور خيرات و مبرّات و اخلاق حسنه و اعمال