مىشود كه از هيچ چيز سير نشود و ميلياردها گناه معده او را پر نكند و تا لحظهء آخر عمر فرياد هَلْ مِنْ مَزيدش گوش فلك را كر كند . نفس را با غير خدا معامله نكنيد و اين حقيقت وجودى را از مدار حق خارج ننماييد و روح قدسى و ملكوتى وجود خويش را به كدورت گناه و غفلت آلوده مكنيد كه زيان اين امور در دنيا و آخرت قابل جبران نيست . حكيم فرزانه ، الهى قمشه‌اى مىگويد : پاكى و روشن دلى است پايهء كاخ بهشت * نيكى و دانشورى است مايهء هر سرورى نوش بدانديش خلق نيش بود اى رفيق * زهر نبخشد تو را در عوض شكرى اين همه در راه تن در تك و تازى ولى * از پى تهذيب روح سخت به خواب اندرى جسم چه گردد پليد شسته شود زآب پاك * روح كه چركين شود از نفس طاهرى جامه و تن را در آب شستى و پاكيزه گشت * جان پليد اى دريغ گو به كجا ميبرى پيروى از هواى نفس صاحب كتاب « انسان الكامل » مىگويد : اى درويش ! بسيار از آدميان صورت آدميان دارند ، اما معنى آدميان ندارند ، از حساب بهايمند و صفات و افعال بهايم در ايشان ظاهر است . اى درويش ! علامت آدمى چهار چيز است ! اقوال نيك و افعال نيك و اخلاق