مَيْسُوراً ] « 1 » . و اگر [ به خاطر تهيدستى و فقر ] بايد از آنان [ كه به پرداخت حقّشان سفارش شدى ] روى بگردانى [ و اين روى گردانى ] براى طلب رزقى است كه از سوى پروردگارت رسيدن به آن را اميد دارى ؛ پس با آنان [ تا رسيدن رزق خدا ] سخنى نرم و اميدوار كننده بگو . اين آيات نمونه‌اى از آيات قرآن مجيد بود كه بيان داشت هركس در برخورد به هر موردى بايد قول مربوط به آن مورد را به كار گيرد ، تا از نظر زبان و نحوهء سخن گويى دچار گناه نگشته و بتواند رضا و خشنودى حضرت حق را به دست آورده و مردم را از هر قوم و دسته و هر طبقه و صنفى كه هستند از شرّ زبان خويش آسوده و سالم نگه دارد كه زبان به جاى خودش بهترين وسيلهء نجات و شيرين‌ترين نعمت و در غير موردش بدترينِ وسيلهء هلاك و تلخ‌ترين عضو وجود آدمى است .

--> ( 1 ) - اسرا ( 17 ) : 28 .