فرياد از دست مغرورانى كه دزد راه انسانيّتند ، آه از دست كسانى كه در راه نيستند و براى آنان نسبت به حقايق عرفانى نيست ، هدفى جز شهرت و شكم براى آنان وجود ندارد ، با اين همه حال به لباس دانايى و از همه بدتر معلّمى جلوه كرده و با مشتى ادعاى دور از حقيقت ، به دعوت انسان‌ها برمىخيزند و در راه ساده‌دلان دام گسترده ، آنان را فريب مىدهند ، تا به وسيلهء آنان به نان و نوايى برسند و در جهت شكم و شهوت و تخيّلات شيطانى دلى از عزا درآورند ، اينان دين خدا و آيات قرآن و روايات و اخبار را ملعبه دست قرار داده و انسان و انسانيت را با تمام وجود به مسخره گرفته‌اند . جاهلند و مىگويند عالميم ، اسيرند و مىگويند آزاديم ، آلوده‌اند و مىگويند وارسته‌ايم ، بدبختند و مىگويند خوشبختيم ، محتاج به معلمند و مىگويند استاديم ، نيازمند به موعظه‌اند و مىگويند ، واعظيم ، اهل ضلالتند و مىگويند داراى هدايتيم ، بساطى از خدعه و مكر و غلّ و غش پهن كرده و به صيد آدميان پرداخته و پس از صيد عباد حق بيش از پيش دچار غرور شده و چند اسبه به سوى گمراهى و گمراه كردن مىتازند . كلام اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء عالمان غافل حضرت على عليه السلام - آن كانون معرفت و قلّهء مرتفع عشق و حقيقت ايمان - دربارهء اين نابكاران پست مىفرمايد : وَآخَرُ قَدْ تَسَمّى عالِماً وَلَيْسَ بِهِ ، فَاقْتَبَسَ جَهائِلَ مِنْ جُهّالٍ وَاضاليلَ مِنْ ضُلّالٍ ، وَنَصَبَ لِلنّاسِ اشْراكاً مِنْ حَبائِلِ غُروُرٍ وَقَوْلِ زُورٍ . . « 1 » .

--> ( 1 ) - نهج البلاغة : خطبه 86 ؛ بحار الأنوار : 2 / 56 ، باب 11 ، حديث 36 .