كه ايجاد كرده است بيگانه به نظر مىرسد ، چون نتوانسته آن را در خور خود بسازد ، بدان جهت كه طبيعت خود را نشناخته است . بنابراين سبقت زياد و بىتناسب علوم مادى بر علوم زيستى را بايد يكى از حوادث ناگوار تاريخ بشريت دانست ! ! محيطى كه به كمك فكر و اكتشافات علمى ما ايجاد شده است و با قد و شكل ما تناسبى ندارد و به ما نمىآيد . در آن تيره بختيم و اخلاقاً تحليل مىرويم ، محقّقاً جماعات و ملكى كه تمدن صنعتى در آن‌ها به اوج كمال خود رسيده است زودتر مضمحل مىشوند و بازگشت آنان به سوى بربريت آسان‌تر انجام مىگيرد ؛ زيرا بدون دفاع در برابر محيط نامساعدى كه علم براى آنان ايجاد كرده است زندگى مىكنند . در حقيقت تمدن امروزى ما نيز مانند اسلاف خود ، به خاطر دلايلى كه هنوز به خوبى نمىشناسيم محيطى ايجاد كرده است كه ادامهء زندگى در آن غير ممكن مىنمايد ، اضطراب و تيره‌روزى ساكنان شهرهاى بزرگ ، معلول تشكيلات سياسى و اقتصادى و اجتماعى و مخصوصاً انحطاط شخصى آن‌هاست و در واقع قربانى عقب افتادگى علوم زيستى از علوم مادى گشته‌اند . اين بود نظر يك دانشمند غربى دربارهء انسان‌هايى كه از معرفت نسبت به شخصيت خود و راه صحيح زندگى ، تهى هستند . انسان اگر به خدا برگردد و دست به دامن وحى بزند و به حلال و حرام حق و مسائل عالى اخلاقى و عملى آشنا شود ، موجود با معرفتى گشته و از زندگى خويش بهرهء دنيايى و آخرتى خواهد برد كه معرفت ، ريشهء سعادت دارين و منشأ خوشبختى و بهروزى در تمام زواياى حيات است . اهل معرفت ، حضرت حق جل و علا را همه كاره و مالك و ربّ الارباب دانند