خدا به زودى پس از سختى و تنگنا ، فراخى و گشايش قرار مىدهد . عده‌اى از مفسران در توضيح آيهء : [ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً ] « 1 » . مسلماً او را به زندگى پاك و پاكيزه‌اى زنده مىداريم . گفته‌اند : منظور از حيات طيبه قناعت است « 2 » . با توجه به سطور گذشته مىتوان به عمق گفتار حضرت صادق عليه السلام در قسمت اول روايت باب قناعت پى برد ، آنجا كه مىفرمايد : اگر انسان قانع ادعا كند ، من مالك دنيا و آخرتم و بر اين ادعايش قسم بخورد ، خداوند بزرگ او را در اين ادعا و قسم تصديق مىكند ؛ چرا كه مرتبه و شأن قناعت بس عظيم و بلند است .

--> ( 1 ) - نحل ( 16 ) : 97 . ( 2 ) - تفسير القمى : 1 / 398 ؛ تفسير برهان : 5 / 602 .