ابن مسعود گفت : هر روز فرشته‌اى ندا كند : اى پسر آدم ! اندكى كه تو را كفايت كند بهتر از بسيارى كه تو را كفايت نبود و از آن بطر و غفلت زايد . سميط بن عجلان گويد : شكم تو ، بدستى در يك وجب ، بيش نيست ، چرا بايد كه تو را دوزخ برد ؟ ! ! يكى از حكما گويد : هيچ كس به رنج صبورتر از حريص مطمع نبود و هيچ كس را عيش خوش‌تر از قانع نبود و هيچ كس اندوهگين‌تر از حسود نبود و هيچ كس سبك بارتر از آن كس نبود كه ترك دنيا گويد و هيچ كس پشيمان‌تر از عالم بد كردار نبود « 1 » . به قول سعدى : خدا را ندانست و طاعت نكرد * كه بر بخت و روزى قناعت نكرد قناعت توانگر كند مرد را * خبر كن حريص جهان گرد را سكونى به دست آور اى بىثبات * كه بر سنگ گردان نرويد نبات مپرور تن ار مرد راى و هُشى * كه او را چو مىپرورى مىكشى درون جاى قوت است و ذكر و نفس * تو پندارى از بهر نان است و بس ندارند تن پروران آگهى * كه پر معده باشد زحكمت تهى دو چشم و شكم پر نگردد به هيچ * تهى بهتر اين رودهء پيچ پيچ چو دوزخ كه سيرش كنند از وعيد * ديگر بانگ دارد كه هل من مزيد همى ميردت عيسى از لاغرى * تو در بند آنى كه خر پرورى به دين اى فرومايه دنيا مخر * تو خر را به انجيل عيسى مخر

--> ( 1 ) - كيمياى سعادت : 540 - 541 ركن سوم ، اصل ششم .