تصور اندازهء و مساحت عالم در مغز عملى غير ممكن است ؛ زيرا وسعت آن بىاندازه زياد و عظمت آن دور از فهم و دسترس بشر است . سرجمس جانس مىگويد : تعداد ستارگان آسمان به اندازهء تعداد شن‌هاى ساحل درياها مىباشد ، ستارگانى كه قابل ديد بشرند ، فقط قسمت كوچكى از عالم بىپايان به شمار مىروند . ستارگانى هست به قدرى دور دست كه از دسترس تلسكوپ‌هاى قوى « دوربين‌هاى نجومى » خارجند . نزديك‌ترين ستاره‌ها به نام پروكيسما ( 25 بليون ) 000 ، 000 ، 000 ، 000 ، 25 ميل از ما دور است ( هر ميل تقريباً 1600 متر است ) . اين فاصله اصلًا قابل تصور ما نيست ، اگر يك طياره بتواند اين مسافت را به سرعت 1000 ميل در ساعت طى نمايد ، مسافرت آن قريب 000 ، 000 ، 3 سال طول مىكشد . مسافت عظيم عالم را در علم نجوم با واحدى به نام سال نورى اندازه مىگيرند ، سال نورى فاصله‌ايست كه نور در مدت يكسال طى مىنمايد ، مىدانيد كه نور در هر ثانيه 000 ، 300 كيلومتر يا 400 ، 186 ميل طى مىنمايد . با ضرب كردن اين تعداد در 60 ، تعداد آن در دقيقه و با ضرب آن در 60 مقدار آن در ساعت و با ضرب آن در 24 مقدار آن در روز و با ضرب آن در 365 مقدار آن در سال به دست مىآيد كه تقريباً مساوى با 000 ، 000 ، 000 ، 880 ، 5 ميل مىشود . ستاره‌اى به نام سيريوس يا كلب مقدار 5 / 8 سال نورى از ما دور است يعنى در واقع 000 ، 000 ، 000 ، 000 ، 50 ميل با زمين فاصله دارد ، اين ستارهء بسيار درخشان ، نسبتاً به ما خيلى نزديك است .