[ وَهُوَ يَحْتاجُ إلى عَشْرَةِ خِصالٍ : عِلْمُ الْحَقِّ وَالْباطِلِ وَحُبُّ الْفَقْرِ وَإخْتيارُ الشِّدَّةِ وَالزُّهْدُ وَاغْتِنامُ الْخَلْوَةِ وَالنَّظَرُ فِى الْعَواقِبِ وَرُؤيَةُ التَّقْصيرِ فِى الْعِبادَةِ مَعَ بَذْلِ الْمَجْهُودِ وَتَرْكُ الْعُجْبِ وَكَثْرَةُ الذِّكْرِ بِلا غَفْلَةٍ فَإنَّ الْغَفْلَةَ مُصْطادُ الشَّيْطانِ وَرَأسُ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَسَبَبُ كُلِّ حِجابٍ وَخَلْوَةُ الْبَيْتِ عَمّا لا يَحْتاجُ إلَيْهِ فِى الْوَقْتِ ] نيازهاى عزلت عزلت - به معنايى كه گذشت - و به دست آوردن انس با حضرت حق ، نياز به ده مسئله دارد : 1 - دانستن حق و باطل كه مبادا در طريق سلوك الى اللّه دچار انحراف در مسير يا گرفتار مرشدان منحرف گردد . 2 - در رياضات و مجاهدات نفس به مرتبه‌اى رسيده باشد كه از زحمت و تعب و رنج و بلا در راه رسيدن به حقايق مشوش نشود و از اين كه به خاطر حركت در راه الهى ، از به دست آوردن ثروت دنيا باز مىماند ناراحت نشود ، بلكه به همان مقدار اندك - كه وقتى جز به دست آوردن آن ندارد - قانع باشد ، ورنه اين حقيقت را رها كرده و به دام خطرناك عافيت و ماديت خواهد افتاد . 3 - با سختى در كار و شدت در مسير بسازد ، به نحوى كه اگر در وصول