برنامه‌هاى دنيايى دير و زودى شد ، مضطرب نگردد و در اساس صبر و حوصله‌اش رخنه‌اى ننمايد . 4 - اجتناب از محرمات و اگر بتواند مكروهات و دل برداشتن از زخارف دنيايى و زيور و زينت مادى كه ارتكاب محرمات و عشق ورزى به مظاهر دلفريباى دنيا اسباب كدورت قلب و قساوت دل است و با اين بازىها به وصال حضرت حق نتوان رسيد ، آرى در راه زهد و بىرغبتى به امور غير الهى از واجبات و ضروريات است و بدون آن راه بردن به آن پيشگاه عالى امكان ندارد . 5 - غنيمت دانستن اين خلوت و عزلت است ، به اين معنى كه پس از بريدن از شرار خلق و اهل معصيت و هر چهره‌اى كه مانع از حركت در راه خداست ، دلتنگى نكنند و ديدار آنان را هوس ننمايد . 6 - به توسط آيات قرآن و روايات رسيده از اهل بيت طهارت عليهم السلام عاقبت امر خود را بنگرد و بداند كه عاقبتش مرگ و رفتن به عالم برزخ و ورود به قيامت و قرارگرفتن در دادگاه حق و برخورد به حساب و كتاب و بهشت و جهنم است . 7 - با همهء كوشش و مجاهدتى كه در عبادت و بندگى دارد و سعى مىكند براى طاعت خالصانه از تمام ظاهر و باطن وجودش مايه بگذارد ، ولى آن سعى و كوشش و آن طاعت و عبادت را در برابر عظمت حضرت دوست بسيار اندك و كوچك ببيند . 8 - ترك خودبينى و عجب و تخلص از تكبر است كه در اين راه پر واقعيت ، خود بينى و خودپسندى و كبر و بزرگ ديدن خود ، گناهى بس عظيم و حجابى بس خطرناك است ، در اين مسير بايد در هر منزل و مرتبه‌اش به عجز و قصور و تقصير و كوچكى خود معترف باشى . 9 - كثرت ذكر ، به خصوص ذكر قلبى ، يعنى توجه به حضرت حق در بيشتر