مسئلهء عزلت معلوم گردد تا كسى با انتخاب آن ، بدون توجه به ريشهء مسئله از جادهء حق منحرف نگردد . از آنجا كه مسئلهء عزلت در قرآن و روايات در رابطه با سعادت انسان مطرح شده بايد به راحتى و بدون شك و ترديد گفت : منظور از عزلت در معارف الهيه ، عزلت و گوشه‌گيرى از عامل خطر و برنامه‌ايست كه براى خير دنيا و آخرت انسان ضرر دارد و آنچه كه در طريق سعادت و سلامت آدمى است ، كناره‌گيرى از آن موردى ندارد ، بلكه حرام شرعى و عقلى است ، چنانچه عزلت و كناره‌گيرى از عوامل خطر واجب و ضرورى است . مواردى كه بايد از آن عزلت گرفت چون آفتاب روشن ، در آيات قرآن و روايات بيان شده كه مجموع آن ها را در عناوين زير مىتوان خلاصه كرد . عزلت از گناهان شخصى 1 - عزلت و هجرت از گناهان شخصى ، باطنى و ظاهرى ، چنانچه در سورهء انعام آمده : [ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ ] « 1 » . و به كارهاى زشت چه آشكار و چه پنهانش نزديك نشويد . بدون شك ، عزلت جستن و گوشه‌گيرى از فواحش ظاهر و باطن كه عبارت است از : زنا ، لواط ، ظلم ، پرده‌درى ، خودآرايى زن براى ديگران ، دروغ ، غيبت ، تهمت ، حسد ، شرك ، عقوق والدين ، قتل نفس محترمه ، خوردن مال يتيم « 2 » .

--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) : 151 . ( 2 ) - تفسير كاشف : 3 / 283 .