مقاصد ، خارج از اصول عالى نيست ، اين خانه با همهء آدابش تصويريست كه چهرهء ابراهيم را در عالىترين صورت معنوى در ضلع ظاهرى در خيال ترسيم مىكند و شخص خود را در هنگام اجراى مناسك با ابراهيم هم‌قدم و هم‌صدا و با انديشه‌هاى بلند او آشنا مىنگرد و همان كلماتى كه از ضمير ابراهيم برانگيخته شد و صورت و سيرت او به آن مبتلا گرديد تا تمامش كرد و در ضمير هر انسانى كه به رموز اين بيت آشنا شود و واقعيت ابراهيم را در آن بنگرد برانگيخته مىشود ، آرى از اين رهگذر بايد سالى قريب يك ميليون انسان ، ابراهيم وار به تمام نقاط زمين پخش شوند و نداى توحيد را با تمام شرايطش ، چون آن امام بزرگ در عالم پخش كنند ولى افسوس و . . . در آن صورت كه آدميان ، متوجه صورت معنوى ابراهيم مىشوند امامت او ، قلوب مستعد آنان را پيرو او مىگرداند . مثابه شدن اين خانه هم كه عبارت از خطوط بندگى آن رادمرد بزرگ توحيد است ، نفوس مستعدى را به سوى آن مىكشاند ، تا در گيرودار زندگى از دور و نزديك به سوى آن روى آرند و به آنجا رفت و آمد كنند تا اندك اندك حق و كلمات او بر وجود مردم حاكم شود و نفوس از كشمكش‌ها و تشويش‌ها و جاذبه‌هاى مختلف و نگرانىها كه از خودبينى و سودانديشى و برترىجويى برمىآيد برهند و به آرامش و امنيت خدايى گرد آيند « و امناً » . پس از روى آوردن و رفت و آمد پى در پى ، چهرهء حقيقى ابراهيم و قيام او با تمام كلمات و وظايف امامت ، چهره مىنمايد و از ميان بناى بيت و سنگ و گل آن ، نقشهء ابراهيم ظاهر مىشود ، همانطور كه چهرهء مردان فداكار و نمونه‌هاى غيرت و مليت ، يا پستى و شهوت ، عواطف و مليت و شهوت را بيدار مىنمايد ، چهرهء ابراهيم در حال انجام مناسك در آيينهء روح انسان بيدار منعكس مىگردد ، تا در