اللَّهُمَّ الْبَيْتُ بَيتُك والحَرَم حَرَمُكَ وَالْعَبْدُ عَبْدُكَ . . « 1 » . خدايا ، خانه خانهء توست و حرم حرم توست و بنده بندهء توست . زائر پس از ورود به مسجد الحرام نظرش به كعبه مىافتد ، آرى كعبه كه جلال و شكوهى بىاندازه دارد ، در آن وقت است كه بايد تمام لحظات بندگى انبيا و ائمه و اوليا عليهم السلام و به خصوص ابراهيم و اسماعيل را به ياد آورده و با تمام وجود خود را پشت سر آنان قرار دهد و به سوى حقيقت حقهء الهيه به حركت آيد ، تا در اين مسير كه مسير بندگى و خلوص است ، خير دو جهان را براى خويش تأمين نمايد . درس‌هايى از زيارت كعبه لحظهء ديدن كعبه چه لحظهء پرشكوهى است ، كيست كه بتواند به وصف آن لحظه برخيزد ، لحظهء ديدار خانهء خدا ، آرى ديدار خانهء خدا ، ديدارى كه در تمام عالم لحظه‌اى پرقيمت‌تر از آن ديدار نمىتوان يافت ، در اين لحظه بايد با عينكِ آيات كتاب خدا و معارف الهى ، به كعبه نظر كرد . چون با آيات و معارف نظر شود ، در آيينهء كعبه ابراهيم ديده مىشود ، مردى كه با فرزندش بانى اين بنا به دستور خدا بود و زيربناى آن را خلوص و تقوى و فداكارى قرار داد ، آرى بايد به دقت نگريست تا از جوّ معنوى اين بناى توحيدى ، ابراهيم را يافت و پس از يافتن او رموز بندگى و اصول معنوى او را ادراك كرد و اگر اين گونه نباشد ، زيارت ناقص و بلكه سياحت است . [ وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ

--> ( 1 ) - من لا يحضره الفقيه : 2 / 531 ، الطواف ؛ بحار الأنوار : 96 / 342 ، باب 62 ، حديث 16 .