حضرت حق قرار خواهد گرفت . ركوع ، معالج كبر ، شكنندهء كمر شيطان ، راهى به سوى ملكوت و نورى براى جان و آرامشى براى اضطراب خاطر است : [ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ ] « 1 » . آگاه باشيد ! دل‌ها فقط به ياد خدا آرام مىگيرد . امام صادق عليه السلام در جملهء اول روايت مىفرمايد : عبد براى حضرت اللّه به حقيقت ركوع نمىكند . مگر اين كه خداوند عالم او را به نور بهاى خود ، نورى و زيب و زينتى عنايت كند كه ملائكه با همهء لطافت و نورانيت از نور او در شگفت آيند و او را در سايه‌اش جاى دهد و كسوت اصفيا بر او پوشاند . ركوع در حقيقت آن است كه راكع به وقت ركوع ، حق عظمت خدا را و حقارت تمام موجودات را نسبت به او نگه دارد . در ركوع حقيقى نه تنها بدن و اعضا وابسته به آن در ركوع است ، بلكه عقل و قلب و نفس هم در ركوع است كه ركوع عقل خالى بودن آن از اوهام و شوائب فرهنگ‌هاى شيطانى و خيالات و تصورات باطل و تصميمات غلط نسبت به بندگان خداست و ركوع قلب خالى بودن آن از محبت‌ها و نفرت‌هاى غلط و آراسته بودنش به محبت الهى و شؤون آن جناب است و ركوع نفس خالى بودن آن از سيئات اخلاقى و آراسته بودنش به حسنات الهيه است . اگر بدن در ركوع ولى قلب و عقل و نفس بيرون از اين مدار باشند ، در حقيقت انسان در مرز تكبر نسبت به حقايق جهان هستى مىباشد !

--> ( 1 ) - رعد ( 13 ) : 28 .