باشد و در باطن خود نسبت به تمام برنامه‌هاى حق ، قلب خاضع و دل راضى داشته باشد . بايد با معرفت كامل و عرفان واضح و قلبى نورانى و دلى خاضع و عقلى سالم ، وارد اين فضاى نامتناهى ملكوتى شد . با لقلقه زبان و دل خالى از عرفان و قلب ظلمانى و روح آلوده و نفس ظالم و هواى خائن و اعضا و جوارح عاصى ، راه به اين مقصد اعلى و هدف و الا غير ممكن است . كسى كه مىخواهد تشهّد بخواند و در ضمن تشهّد مورد تصديق آن شاهد عالم آرا قرار بگيرد ، بايد تمام هويت و هستى و وجودش قائم به تشهّد شود . يعنى معبودى و مولايى و معشوقى جز حضرت او نداند و تمام آلههء باطل و معبودهاى قلابى را با همه جذبه و كشش ظاهرى كه دارند با تمام وجود با قدرت شهادتش كه برخاسته از تمام هويت اوست دفع كند و فضاى با عظمت حيات را جهت حكومت تشريفى و فرمان فرمايى قانونى حضرت او از بيگانه خالى نمايد . با آلودگى به پليدى ريا كه خود خطى از شرك است ، با آلودگى و ابستگى به طاغوت كه عين شرك است ، با پليدى اتصال به بت هوا كه سخت‌ترين رشته شرك است ، با توسل به بت‌هاى بىجان و جاندار كه حقيقت شرك است ، اگر در نماز با تمام قدرت فرياد برآيد : « أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ » . از جانب معبود حقيقى و مقصود واقعى فرياد برخواهد آمد : اى دروغگو ! حيا نمىكنى كه در عين شرك و اتصال به بت هوا و تمسك به بت‌هاى جاندار و بىجان براى اين چند روزه بىقيمت زندگى مادى ، خود را در سلك موحدان قلمداد كرده و با اين كه خطى از توحيد و اثرى از موحد بودن در تو نيست شهادت به وحدانيت و بىشريكى خدا مىدهى ! !