دريغ و افسوس بر اهمال‌كارى و تقصيرى كه دربارهء خدا كردم . به قول فيض كاشانى آن سرمست بادهء عشق الهى : گنج ابدى پيروى حق و عبادت * مفتاح در خير نمازى به جماعت معناى نماز است حضور دل احباب * زنهار به صورت مكن اى دوست قناعت راضى مشو از بندگيش تا ننمايى * آداب و شرايط همه را نيك رعايت هر چند كه وسواس كنى سود ندارد * خود را ندهى تا به دل و جان به عبادت خواهى به عبادت خللى راه نيابد * ميكن دولت از وسوسهء ديو حمايت خواهى كه زدستت نرود وقت فضيلت * مگذار كه تا كار كشد وقت طهارت پس اى عزيز ! دامن همت به كمر زن و دست طلب بگشاى و با هر تعب و زحمتى ، حالات خود را اصلاح كن و شرايط روحيهء نماز اهل معرفت را تحصيل كن و از اين معجون الهى كه با كشف تام محمدى صلى الله عليه و آله براى درمان تمام دردها و نقص‌هاى نفوس فراهم آمده استفاده كن و خود را تا مجال است از اين منزلگاه ظلمت و حسرت و ندامت و چاه عميق دورى از ساحت مقدس ربوبيت جلّ و علا كوچ ده و مستخلص كن و به معراج وصال و قرب كمال ، خود را برسان كه اگر اين وسيله از دست رفت وسايل ديگر منقطع است .