[ فَإذا لَبِسْتَ ثِيابَكَ فَاذْكُرْ سَتْرَ اللّهِ عَلَيْكَ ذُنُوبَكَ بِرَحْمَتِهِ وَأَلْبِسْ باطِنَكَ بِالصِّدْقِ كَما أَلْبَسْتَ ظاهِرَكَ بِثَوْبِكَ وَلْيَكُنْ باطِنُكَ فى سَتْرِ الرَّهْبَةِ وَظاهِرُكَ فى سَتْرِ الطّاعَةِ ] ستر باطن به لباس صدق امام صادق عليه السلام در اين جمله مىفرمايد : هرگاه لباس ظاهر را پوشيدى و به وسيلهء آن عيوب و نقائص بدنت را از ديدگان همه پنهان كردى ، به يادآور كه در اين مدت عمرت ، خداوند مهربان با رحمتش گناهانت را مخفى داشت و اجازه نداد كسى از آنچه بر خلاف او انجام دادى آگاه شود كه اگر آگاه مىشد آبرويت مىرفت و كسى حاضر نبود كم‌ترين احترامى به تو بگذارد ، ولى مولا و سيد تو بزرگ‌تر از آن است كه پرده از عيوب باطنت برگيرد و گناهان و خطاهايت را برملا كند ؛ بر توست كه در هر مرتبه‌اى كه لباس مىپوشى از اين عنايت و لطف خاص حضرت او ياد كنى و از اين‌كه در ظاهر غرق لباس مادى و در باطن غرق پوشش رحمت هستى شكر به حقيقت كنى و به راستى و درستى در مدار بندگى او قرار بگيرى و در همين حال لباس پوشيدن ويادآورى پوشش رحمت حضرت او با خضوع و خشوع از جنابش بخواهى كه اى آقايى كه در دنيا بدنم را به لباس ظاهر پوشاندى و عيوب و گناهانم را از مردم با لباس رحمتت مخفى داشتى ! در قيامت هم عيوب باطنم و گناهانى كه از من صادر شده به كرم و لطف و رحمتت