بپوشان و اجازه مده و مخواه كه اين عبد ذليل و وامانده از راه و ناتوان از هر در رانده و در مرز عشق تو مانده ، در ميان مردم و به خصوص در حضور انبيا و اوليا و وجود مقدس ائمهء طاهرين عليهم السلام رسوا شود و آبروى ناقابل او بريزد . مقام خوف و شوق آن گاه در دنبالهء كلام خود ، حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : چنان كه ظاهر بدن را به لباس ظاهرى پوشى ، باطن را نيز به لباس صدق و راستى بپوشان باطن صادق باطنى است كه از مكر و حيله و خدعه و تزوير و ريا و غل و غش و دغلى پاك باشد ، باطن صادق باطنى است كه از تخيلات رديه و اعتقادات سخيفه مخلى شده و به حليهء آراى صحيحه و علوم حقه مزين و محلى باشد ، باطنت بايد با پردهء خوف از خدا و ظاهرت بايد با پردهء اطاعت از حضرت حق پوشيده باشد . راستى چه دنياى پربهايى است ، دنياى خوف از مقام حضرت او و دنياى اطاعت از فرامين حضرتش ، به حقيقت خودش قسم ، دنيايى براى انسان بهتر از اين دنيا نيست ، خوف از مقام او علت ترك گناه و شوق وصال او علت اطاعت حضرت اوست . وقتى مقام خوف و شوق حضرتش آمد ، همهء جهان مادى براى انسان به اندازهء بال مگس ارزش ندارد و آنچه در دست انسان است همان را آدمى فقط براى او مىخواهد و آنچه را نمىپسندد ، انسان ابداً خيال آن را هم نمىكند ! ! به قول عارف عاشق جلال الدين بلخى : همه جمال تو بينم چو چشم باز كنم * همه شراب تو نوشم چو لب فراز كنم حرام دارم با مردمان سخن گفتن * وگر حديث تو آيد سخن دراز كنم