[ وَلا يَحْمِلُكَ فيها إلَى الْعُجْبِ وَالرِّياءِ وَالتَّزَيُّنِ وَالْمُفاخَرَةِ وَالْخُيَلاءِ فَإِنَّها مِنْ آفاتِ الدّينِ وَمُوَرِّثَهُ الْقَسْوَةُ فِى الْقَلْبِ ] بدترين لباس امام صادق عليه السلام در اين قسمت از روايت مىفرمايد : لباست لباسى نباشد كه تو را به گناه خودپسندى ، ريا ، تظاهر ، مباهات بر ديگران ، فخر فروشى ، آلوده كند كه تمام اين پليدىها آفت دين و موجب سنگدلى است . آفات لباس باطن عجب : عبارت از خود برتر ديدن ، خود پسنديدن ، از خود راضى بودن است و دارندهء اين صفت فرديست احمق و موجوديست نادان ؛ زيرا انسان از خود چيزى ندارد و مالك ذره‌اى از ذرات نيست ، آنچه دارد از خدا است و در كنار سفره‌اى از بركت عباد شايستهء الهى نشسته ، به كدام برنامه خود را برتر مىداند ، به كدام ملكيت و كدام برنامه مستقل خود را پسنديده و با كدام عمل و مسئله از خود راضى است ؟ ! مملوك و عبد كه از خود چيزى ندارد ، موجودات نسبت به وجود حضرت او عدم محضند و هستى آن‌ها تابع هستى اوست ، به ارادهء او زنده‌اند و به ارادهء او مالك وسائلى بسيار ناچيزند ، براى انسان چه جاى عجب و خودپسندى است ؟