منازل و درجات نيت علّامهء مجلسى رحمه الله پس از ذكر مقدماتى مىگويد : من به بعضى از منازل و درجات نيّت اشاره مىكنم : اوّل : نيّت كسى است كه از تفكر و تنبّه او در شدت عذاب خدا و رنج عقاب حضرت حق سرچشمه گرفته ، اين نيّت سبب مىشود كه دنيا و لذاتش از نظر آدمى بيفتد و چنين انسانى از خوف عذاب حق دنبال عمل به حسنات و ترك سيئات است . دوّم : نيّت كسى است كه از شوق ، نسبت به وعده‌هاى حق به نيكوكاران كه در بهشت داراى حور و قصور و نعيم‌اند ، مايه گرفته و خدا را براى تحصيل آن وعده‌ها عبادت مىكند و سعى دارد از امورى كه او را از رساندن به وعده‌هاى حق محروم مىكند ، بپرهيزد . علامه مجلسى رحمه الله مىگويد : براى اين دوگونه نيّت هم مراتب مختلفى وجود دارد و اختلاف مراتب به حسب اختلاف حالات نفسى و قلبى مردم است . بعضى از مردم نيّت‌شان طلب بهشت است ، براى رسيدن به مشتهيات جسمانى آن و بعضى طالب بهشتند به عنوان اين كه بهشت ، دار كرامت و مركز قرب حق است . و همچنين گروهى فرارى از آتش‌اند ؛ زيرا از سوزاندن و درد حاصل از آن مىترسند و گروهى به عنوان اين كه جهنم ، مركز دورى از دوست و هجران و حرمان از مولاست از جهنم گريزانند ، چنانچه على عليه السلام در دعايى كه به كميل آموخت ، عرضه مىدارد :