بر دو چيز براى شما ترسناكم : آرزوى دراز ، پيروى از هواى نفس ، بدانيد كه آرزوى دراز آخرت را از ياد شما مىبرد و پيروى از هوا شما را از حق باز مىدارد . چون فكر تو همه در حديث دنيا و اسباب معيشت باشد ، دل سخت ؛ شود ، چه رقّت دل و صفاى آن ، همه از ياد كردن مرگ باشد و ثواب و عقاب و اهوال آخرت . چون از اين هيچ نباشد ، دل را رقّت و صفا از كجا آيد . خداوند فرمايد : فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ « 1 » . آن گاه روزگار [ سرگرمى در امور دنيا و مشغول بودن به آرزوهاى دور و دراز ] بر آنان طولانى گشت ، در نتيجه دل هايشان سخت و غير قابل انعطاف شد . چون امل دراز شد ، طاعت اندك شود و توبه باز پس افتد و معصيت بسيار شود و دل سخت گردد و اگر خداى تعالى توفيق ندهد عاقبت در سر آن شود و العياذ باللّه . پس كدام حال است از اين بدتر ؟ و كدام آفت از اين عظيم‌تر ؟ و اين به سبب طول امل است . امّا اگر امل كوتاه كنى و مرگ به خود نزديك گردانى و حال اقران و برادران خود يادآرى كه چگونه ناگاه مردند ، در وقتى كه هيچ‌گونه مرگ در خيال ايشان نبود و باشد كه حال تو هم چون حال ايشان باشد و سخن عمر بن عبداللّه ياد آرى :

--> ( 1 ) - حديد ( 57 ) : 16 .