و اميد غم دراز در پيش اجل من افتد . به قول عالم كم‌نظير ، مرحوم شيخ بهايى « 1 » : اى مركز دايرهء امكان * وى زبدهء عالم كون و مكان تو شاه جواهر ناسوتى * خورشيد مظاهر لاهوتى صد ملك ز بهر تو چشم به راه * اى يوسف مصر برآى از چاه تا والى مصر وجود شوى * سلطان سرير شهود شوى در روز الست « بلى » گفتى * و امروز به بستر « لا » خفتى * * * شد عمر تو شصت و همان پستى * از بادهء لهو لعب مستى گفتم كه مگر چو به سى برسى * يا بى خود را دانى چه كسى وز سى به چهل چو شدى و اصل * جز جهل نشد ز چهل حاصل اكنون كه به شصت رسيدت سال * خالى نشدى يك دم ز و بال اين علم ز چون و چرا خالى است * سرچشمهء آن علىّ عالى است « 2 » چهارم : سخت دلى خيزد از امل و فراموشى آخرت كه چون اميد عمر دراز در پيش گرفتى ، مرگ را و گور را به ياد نياورى ، چنان كه صلّى اللّه عليه [ وآله ] و سلّم فرمود : إِنَّ أَخْوَفَ ما أَخافُ عَلَيْكُمْ إثْنانَ : طُولُ الأَمَلِ وَاتِّباعُ الْهُوى أَلا وَإِنَّ طُولَ الأَمَلِ يُنْسى الآخِرَةَ وَاتِّباعَ الْهَوى يَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ « 3 » .

--> ( 1 ) - شعر از مؤلف به متن غزالى اضافه شده است . ( 2 ) - شيخ بهائى . ( 3 ) - جامع الصغير : 1 / 21 ، احياء العلوم : 3 / 294 با كمى اختلاف . اين روايت از رسول خدا صلى الله عليه و آله و اميرالمؤمنين عليه السلام در مصادر شيعه به عبارات مختلف موجود است . اميرالمؤمنين عليه السلام در نهج البلاغه خطبهء 42 چنين مىفرمايد : « إِنَّ أَخْوَفَ ما أَخافُ عَلَيْكُمْ إثْنانَ : اتِّباعُ الْهُوى وَطُولُ الأَمَلِ فأَمّا اتِّباعُ الْهَوى فيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ ؛ وَأمّا طُولُ الأَمَلِ فيُنْسى الآخِرَةَ » .