هر وقت اراده كند كه در پى جلب جلوهء حق برآيد ، اين قوا در جهت خلاف فعّاليت نكنند و كشمكش درونى ميان دو ميل علوى و سفلى ايجاد نشود و سرّ باطن بدون مزاحمت اين‌ها از باطن كسب اشراق نمايد « 1 » . مرحلهء سوّم : روح در مراحل قوّت و قدرت و ربوبيّت و ولايت خود به مرحله‌اى مىرسد كه در بسيارى از چيزها از بدن بىنياز مىگردد ، در حالى كه بدن صددرصد نيازمند به روح است . مرحلهء چهارم : خود بدن از هر لحاظ تحت فرمان و ارادهء شخص درمىآيد به طورى كه در حوزهء بدن خود شخص اعمال خارق‌العاده سر مىزند . اين مطلب دامنهء بحث زيادى دارد ، حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : ما ضَعُفَ بَدَنٌ عَمّا قَوِيَتْ عَلَيْهِ النِيَّةُ « 2 » . آنچه كه همت و ارادهء نفس در آن نيرومند گردد و جداً مورد توجّه نفس واقع شود بدن از انجام آن ناتوانى نشان نمىدهد . مرحلهء پنجم : بالاترين مراحل است ، اين است كه حتّى طبيعت خارجى نيز تحت نفوذ ارادهء انسان قرار مىگيرد و مطيع انسان مىشود . معجزات و كرامات انبيا و اولياى حق از اين مقوله است . معجزه بدان جهت صورت مىگيرد كه به صاحب آن از طرف خداوند نوعى قدرت و اراده داده شده كه مىتواند به اذن و امر پروردگار در كائنات تصرّف كند ، عصايى را اژدها نمايد ، كورى را بينا سازد ، حتّى مرده‌اى را زنده كند ، از نهان آگاه

--> ( 1 ) - اشارات ، نمط نهم . ( 2 ) - من لا يحضره الفقيه : 4 / 400 ، حديث 5859 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 53 ، باب استحباب نية الخير . . ، حديث 106 .