طاعت و ترك معصيت است ، نه معصيت و كفران نعمت كريم ، كه كريم در دنيا سفره انداز است براى اين‌كه از آن بهره ببرى و تأمين قدرت نمايى تا بر طاعتش اقدام كرده و به ترك گناه موفّق گردى ، و در آخرت سفره انداز است تا از محصول ايمان و تقوايت و جهاد و كوشش و عمل صالحت بهره‌مند گردى ! اگر بگويد : شيطان مرا مغرور كرد ، جواب مىگويند : ما به وسيلهء انبياى خود و به خصوص كتب آسمانى و مخصوصاً قرآن مجيد تو را از مكر و بندبازى او و حيله و خدعهء او ، تا جايى كه حجت بر تو تمام باشد هشدار داده و از اطاعت از شيطان بر حذر داشتيم ، و به اين معنا آگاهت نموده كه هر كس تو را به غير خواسته‌هاى دوست مىخواند شيطان است ، و مىخواهد همانند پدر و مادرت تو را از بهشت عنبر سرشت قيامت محروم نمايد ، چنان كه آنان را از بهشت دنيا محروم كرد ، ولى آن دو بزرگوار با توبه و انابه و تضرع و زارى به پيشگاهش عذر تقصير بردند و آن محبوب قلب عارفان عذر آنان را پذيرفت . اگر بگويد : دچار جهل بودم و در فضاى عدم معرفت و دورى از بصيرت و آگاهى مغرور شدم ، پاسخ مىگويند : بعثت انبيا و امامت امامان و علم عالمان و حكمت حكيمان و عرفان عارفان و نصيحت ناصحان همه و همه براى علاج جهل بود ، مىخواستى در برابر آنان تواضع كنى و از آن منابع بصيرت كسب معرفت نمايى ، تا به غرور دچار نشوى و بر كثرت معصيت و كم كردن طاعت اقدام ننمايى . در آيهء شريفه انسان را به عنوان انسانيتش كه تمام امتيازات او را بر ساير موجودات اين جهان يادآور مىشود مخاطب ساخته سپس او را در برابر خداوندى قرار مىدهد كه هم « ربّ » و هم « كريم » است ، به مقتضاى ربوبيتش پيوسته او را در كنف حمايت خود قرار داده و تربيت و تكامل او را بر عهده گرفته ، و به مقتضاى كرمش او را بر سر خوان نعمت خود نشانده و از تمام مواهب مادى و معنوى برخوردار ساخته است بى آن كه انتظارى از او داشته باشد و پاداش و عوضى