غرور به كرم حق از گناهان بزرگ است گاهى عاصى بر عصيانش مىافزايد ، و عابد از عبادتش مىكاهد ، و چون مورد اعتراض واقع مىشود جواب مىدهد : با اين كرمى كه من از خدا خبر دارم ، اضافه شدن گناه برايم باكى ايجاد نمىكند ، و كم شدن طاعت به حالم ضررى وارد نمىسازد . چنين حالتى را حضرت محبوب براى عاصى و عابد نمىپسندد ، چنان كه حضرت سجّاد عليه السلام قوىترين سخن و برهان را ارائه داد ، رحمت رحمت است ، و وسعت رحمت قابل درك نيست ولى صاحب واسعه از بنده‌اش خواسته به آيات كتابش عمل كند ، و تسليم پيامبرش باشد ، و از ولايت امامان معصوم سرنگرداند ، و خود را در گردونهء تقوا قرار داده و از گناه بپرهيزد . چيزى كه باعث اضافه شدن معصيت و كم شدن طاعت گردد بدون شك شيطانى است و هيچ ربطى به حريم حضرت دوست ندارد ، نشان دادن رحمت حق نه براى اضافه شدن گناه است و نه براى كم كردن عبادت ، بلكه مىخواهند عابد را به عبادت بيشتر تشويق ، و گناهكار را به علاج وجودش از گناه و اين كه خداوند مهربان به دنبال توبهء عاصى حاضر به بخشيدن تمام گذشته است ، ترغيب نمايند . در قرآن مجيد نزديك به 276 بار مسئلهء رحمت حق مطرح است ، ولى بر اساس آيات و روايات ، كسى اجازه ندارد از آن آيات برداشت سوء كند ، برداشتى كه منجر به امن از مكر حق و غرور به كرم گردد ، و به عبارت ديگر برداشت از كرم به صورتى كه بر گناه بيفزايد و از طاعت كم كند خيانت به قرآن و جنايت بر نفس است . يا ايُّهَا الاْنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَريمِ » « 1 » اى انسان ! چه چيزى تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور كرده است ؟ اگر بگويد : كرمت مرا مغرور ساخت ، جواب مىدهند : مقتضى كرم كوشش در

--> ( 1 ) - انفطار ( 82 ) : 6 .