تا پروندهء سياهش سپيد گردد ، و گناهانش به كارگاه مغفرت راه يابد ، و سيّئاتش به حسنات تبديل شود ، و از عذاب ابد قيامت رهايى يابد ! « 1 » جز تنعّم به غم يار عبث بود عبث * هر چه كرديم جز اين كار عبث بود عبث هر چه جز مصحف آن روى غلط بود غلط * جز حديث لب دلدار عبث بود عبث پى به منزلگه مقصود نبرديم آخر * نطع اين وادى خونخوار عبث بود عبث اشك خونين به نگاهى بخريدند از ما * كوشش چشم گهربار عبث بود عبث هرچه برديم ز كردار هبا بود هبا * هر چه بستيم ز گفتار عبث بود عبث جنگ با نفس خطا پيشهء خود مىبايست * با كسان اين همه پيكار عبث بود عبث خويش را كاش در اول به خدا مىبستيم * از خودى اين همه آزار عبث بود عبث هر چه گفتيم و شنيديم خطا بود خطا * غير حرف دل و دلدار عبث بود عبث جز دل سوخته و جان برافروخته فيض * هر چه برديم بدان يار عبث بود عبث ( فيض كاشانى )

--> ( 1 ) - اشاره است به سورهء طه ( 20 ) : 43 - 44 .