[ « 2 » فَكَمْ قَدْ رَأَيْتُ - يَا إِلَهِي - مِنْ أُنَاسٍ طَلَبُوا الْعِزَّ بِغَيْرِكَ فَذَلُّوا وَ رَامُوا الثَّرْوَةَ مِنْ سِوَاكَ فَافْتَقَرُوا وَ حَاوَلُوا الارْتِفَاعَ فَاتَّضَعُوا فَصَحَّ بِمُعَايَنَةِ أَمْثَالِهِمْ حَازِمٌ وَفَّقَهُ اعْتِبَارُهُ وَ أَرْشَدَهُ إِلَى طَرِيقِ صَوَابِهِ اخْتِيَارُهُ ] اى خداى ! من چه بسيار انسان‌ها ديدم كه با تكيه به غير تو ، عزّت خواستند ، ولى خوار شدند ، و از غير تو درخواست ثروت كردند ، اما به تهى دستى نشستند ، و آهنگ بلندى كردند ، ولى پست شدند ؛ پس دور انديشى دورانديش با ديدن امثال اين سبك مغزان ، كه بنا گذاشت به غير تو تكيه نكند صحيح است ، و عبرت آموزى از اينان ، او را موفّق كرد و انتخاب درستش ، او را به راه راست رهنمون شد .