به گاه عفو گناه از پى رعايت عدل * جزاى خويش دهندت ز شرم تا بخشند دعاى بى اثرى دارم و هزاران جرم * مگر مرا به تهيدستى دعا بخشند اميد هست كه بيگانگى عرفى را * به دوستى سخن‌هاى آشنا بخشند ( عرفى شيرازى )