[ « 19 » اللَّهُمَّ وَ أَيُّمَا مُسْلِمٍ خَلَفَ غَازِياً أَوْ مُرَابِطاً فِي دَارِهِ أَوْ تَعَهَّدَ خَالِفِيهِ فِي غَيْبَتِهِ أَوْ أَعَانَهُ بِطَائِفَةٍ مِنْ مَالِهِ اوْ امَدَّهُ بعِتادٍ اوْ شَحَذَهُ عَلى جِهادٍ اوْ اتْبَعَهُ فى وَجْهِهِ دَعْوَةً اوْ رَعى لَهُ مِنْ وَرآئِهِ حُرْمَةً فَاجْرِ لَهُ مِثْلَ اجْرِهِ « 20 » وَزْناً بِوَزْنٍ وَ مِثْلًا بِمِثْلٍ وَ عَوِّضْهُ مِنْ فِعلِهِ عِوَضاً حاضِراً يَتَعَجَّلُ بِهِ نَفْعَ ما قَدَّمَ وَ سُرُورَ ما اتى بِهِ إِلَى أَنْ يَنْتَهِيَ بِهِ الْوَقْتُ إِلَى مَا أَجْرَيْتَ لَهُ مِنْ فَضْلِكَ وَ أَعْدَدْتَ لَهُ مِنْ كَرَامَتِكَ ] خدايا ! هر مسلمانى كه عهده‌دار امور خانهء رزمنده يا مرزدارى شود ، يا در نبود او به كفالت و سرپرستى خانواده‌اش اقدام كند ، يا به قسمتى از مالش او را يارى دهد ، يا او را به ساز و برگ جنگ مدد رساند ، يا همّت او را براى رفتن به جهاد تند و تيز گرداند ، يا وى را در برابرش به دعاى خير همراهى كند ، يا پشت سرش آبروى او را حفظ نمايد ، به او نيز اجر همان رزمنده و مرزدار را ، وزن به وزن و مثل به مثل عنايت فرما ، و عمل او را پاداشى نقد عطا كن ، كه بدون درنگ ، سود كارى كه پيشاپيش فرستاد ، و شادى عملى كه به جا آورد ، در همين دنيا به دست آورد ، تا عمرش به پايان رسد ، و به آن پاداشى برسد كه از احسانت بر او روا داشته‌اى ، و از كرامتت براى او مهيّا ساخته‌اى .