شيخ حسين انصاريان
330
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
نكند ، ابتداى مشورت خود را با پروردگار قرار دهد . عرضه داشتند : مشاورهء با خداوند چگونه است ؟ فرمود : به صورت دعا از حضرت حق بخواهد كه آنچه خير اوست پيش آورد ، سپس با اهلش مشورت كند ، كه هر كس از خداوند خير بخواهد حضرت محبوب خيرش را بر زبان هر كه از خلقش بخواهد جارى كند . پس حقيقت استخاره گدايى و درخواست خير از خداوند است ، و چون اكرم الاكرمين كسى را از درگاهش نااميد نمىكند و استجابت اين گونه دعا را جارى شدن خير به وقت مشورت بر زبان غير براى دعا كننده قرار مىدهد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : حدود مشورت را نيز رعايت كن و آن چهار چيز است : طرف مشورت بايد عاقل ، آزاد و مؤمن ، رفيق موافق ، و نگهدارندهء اسرار باشد . « 1 » حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : وقتى يكى از شما خواست بخرد يا بفروشد يا وارد كارى شود ، با ياد خدا شروع كند و اين گونه از او بخواهد : الهى قصد چنين كارى دارم اگر اين كار برايم در دين و دنيا و آخرت خير است بر من آسان كن ، اگر شرّ است از من بگردان . سپس با ده مؤمن يا پنج مؤمن دوبار يا با دو مؤمن پنج بار يا با يك مؤمن ده بار مشورت كند . « 2 » عبداللَّه بن يعفور مىگويد : از حضرت صادق عليه السلام در باب استخاره شنيدم : خدا را به عظمت و بزرگى ياد كن ، و او را سپاس بگو ، سپس بر محمّد و آلش درود فرست آنگاه بگو :
--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 88 / 253 ، باب 6 ، ذيل حديث 4 ؛ مكارم الأخلاق : 318 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 88 / 252 ، باب 6 ، حديث 3 ؛ مستدرك الوسائل : 6 / 256 ، باب 4 ، حديث 6815 .