اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِانَّكَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ ، وَ انْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ، اسْتَخيرُاللَّهَ بِرَحْمَتِهِ . « 1 » خداوندا ! از تو درخواست مىكنم كه داناى پنهان و آشكارى ، رحمتت بىاندازه و مهربانىات هميشگى است و تو عالم و داناى به غيب و پنهان هستى . مشورت و از خدا به خاطر رحمت بىانتهايش طلب خير مىكنم . در مقدمهء دعاى سى و سوم « صحيفهء سجاديه » فيض‌الاسلام آمده است كه شيخ مفيد فرموده است : شايسته نيست كسى كه از خداى تعالى استخاره مىنمايد در چيزى باشد كه او را از آن نهى كرده يا بر او واجب نموده است ، استخاره در امر مباح و چيزى است كه روا باشد ، مانند رفتن به يكى از دو مجلس كه جمع بين هر دو ممكن نباشد . از جمله آداب كسى كه استخاره مىكند آن است كه ظاهر و باطن و آشكار و نهان او پاك و پاكيزه باشد ، ظاهر او از نجاسات ظاهرى و باطنش از شك و دودلى . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : پدرم هرگاه مىخواست در كارى استخاره كند وضو مىگرفت و دو ركعت نماز مىخواند ، و اگر خادمه‌اى با حضرت سخن مىگفت آن بزرگوار مىفرمود : سبحان اللَّه و حرف ديگر نمىزد تا فراغت مىيافت . « 2 » استخاره در كلام بزرگان از مجموع روايات و گفتار بزرگان استفاده مىشود كه استخاره بر چهار نوع است : 1 - استخاره به دعا

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 88 / 256 ، باب 7 ، حديث 1 ؛ فتح الابواب : 255 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 88 / 262 ، باب 7 ، ذيل حديث 14 ؛ وسائل الشيعة : 8 / 66 ، باب 1 ، حديث 10100 .