خوردن به اندازهء ضرورتِ دنيا را ناخوش دارد ؛ چون من آن را ناخوش دارم و نيكان را دوست بدارد به خاطر آن كه من آنان را دوست مىدارم . « 1 » فضل بن شاذان در حكمت مسائلى كه از محضر على بن موسى الرضا عليه السلام گرد آورده است ، مىنگارد : اگر پرسشگرى بپرسد : چرا مردم خدا را عبادت مىكنند ؟ امام در جواب فرموده است : چون ياد خدا را فراموش نكنند و آداب او را وانگذارند و از دستورها و زجرهاى او غافل نشوند ؛ زيرا درستى و پايدارى آنان در دين است ، اگر بدون مراسم عبادى به حال خود رها شوند ، پس از مدتى دل‌هايشان سخت و سنگ مىشد . اگر گفته شود براى چه مردم به نماز مأمور شدند ؟ امام در جواب فرموده است : براى اين كه نماز اقرار به ربوبيّت حق تعالى است و اين مصلحت عمومى گسترده است ؛ زيرا در آن همتايى و همانندى او برداشته شده است و بنده با كمال خاكسارى و فروتنى و اعتراف به بندگى و تقاضاى عفو از گناهان گذشته ايستاده و هر روز پيشانى بر خاك گذارده تا ياد خدا نموده و فراموشش نكرده ؛ و به اين وسيله ، حالت خشوع و خوف و خوارى خود را در برابر پروردگار نشان داده است . علاوه ؛ در اين مراسم بندگى و نيايش ، از خداى منّان درخواست دين و دنيا نموده و از ساحت او تقاضاى زياد آنها كرده است . و از او خواستار تنفّر از فساد مىشود . و اينكه بنده هر روز و شب اين عبادت را با اين مصلحت‌ها بايد بجا آورد تا مدير و آفرينندهء خود را فراموش نكند كه در نتيجه به ستمگرى و گردنكشى بپردازد . و اساس ايستادن به پيشگاه پروردگار ، سبب مىشود بنده از گناهان بيزار گشته و بين او و اقسام فساد ، مانع پيدا شود . « 2 »

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 30 ، باب 2 ، حديث 6 ؛ إرشاد القلوب ، ديلمى : 1 / 205 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 6 / 63 ، باب 23 ، فصل 1 ، حديث 1 ؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام : 2 / 103 ، حديث 1 .