نقش عبادت در روايات حضرت على عليه السلام مىفرمايد : إِذا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً أَلْهَمَهُ حُسْنَ الْعِبادَةِ . « 1 » هر گاه خداوند بنده را دوست بدارد ، نيكويى عبادت را به دل او اندازد . فَضِيلَةُ السَّادَةِ حُسْنُ الْعِبادَةِ . « 2 » برترى مرتبهء بزرگواران ، نيكويى عبادت است . الْعِبادَةُ الْخالِصَةُ أَنْ لايَرْجُوَ الرَّجُلُ إِلَّا رَبَّهُ وَ لايَخافَ إِلَّا ذَنْبَهُ . « 3 » پرستش خالص اين است كه مردى اميد نداشته باشد مگر از پروردگارش و نترسد مگر از گناه خود . در صحف ادريس عليه السلام آمده است : إِذا دَخَلْتُمْ فى الصَّلاةِ فَاصْرِفُوا لَهَا خَواطِرَكُم وَ أَفْكارَكُمْ وَ ادْعُوا اللَّهَ دُعاءً طاهِراً مُتَفَرِّغاً وَ سَلُوهُ مَصالِحَكُم وَ مَنافِعَكُم بِخُضُوعٍ وَ خُشُوعٍ وَ طاعَةٍ وَ اسْتِكانَةٍ وَ إِذا رَكَعْتُمْ وَ سَجَدْتُمْ فَأَبْعِدُوا عَنْ نُفُوسِكُم أَفْكارَ الدُّنْيا وَ هَواجِسِ السُّوءِ وَ أَفْعالَ الشَّرِّ وَ اعْتِقادَ الْمَكْرِ وَ مَأْكِلَ السُّحْتِ وَالْعُدْوانِ وَ الْأَحْقادِ وَ اطْرَحُوا بَيْنَكُمْ ذلِكَ كُلَّهُ . . . « 4 » آنگاه كه وارد نماز شديد ، ذهن و فكرتان را متوجّه آن سازيد و خدا را با دلى پاك و آسوده بخوانيد و با فروتنى و خوارى و فرمانبردارى و ترس ، مصلحت‌ها و بهره‌هاى خود را بخواهيد و هر گاه ركوع و سجود كرديد افكار

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 198 ، حديث 3935 . ( 2 ) - غرر الحكم : 199 ، حديث 3937 . ( 3 ) - غرر الحكم : 199 ، حديث 3945 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 81 / 253 ، باب 16 ، حديث 49 ؛ سعد السعود : 40 .