خللى در آن وارد نمىشود ؛ بلكه ازلًا و ابداً ماندنى و ثابت است ، سلطنتت عزيز و شكست‌ناپذير است ؛ اول اين سلطنت را حدّ و مرزى ، و آخرش را پايان و نهايتى نيست ، و فرمانرواييت برتر است ؛ چنان كه همهء اشيا ، از دسترسى به قلّهء بىنهايتش فرو مانده‌اند . نهايت وصف واصفان ، به پايين‌ترين مرتبه از بلندى و رفعتى كه به خود اختصاص داده‌اى نمىرسد . اوصاف در مقام وصفت گمراه و سرگشته ، و تعريف‌ها در پيشگاه حضرتت ، عاجز و از هم گسسته‌اند ، و دقيق‌ترين تصورات در بارگاه كبرياييت سرگردانند . با بيانى كه اول دعا تو را ستودم ، اكنون بايد نتيجه‌گيرى كنم كه تو در اوّليّتت اوّلى ؛ اوّليّتى كه ازلى است و آن را حدّ و مرزى نيست ، و همچنين دائم و جاويدى . از نظر عمل بنده‌اى ناتوانم ؛ عملم در كمّيّت اندك ، و در كيفيت داراى عيب و نقص و از جهت آرزو ، داراى آرزوى بزرگ و فراوانم ، وسايل پيوند كه عبارت از طاعات و عبادات و كار خير است ، از كفم بيرون رفته ، مگر آنچه را رحمتت وصل نموده . رشته‌هاى اميدم از من گسسته ، مگر آنچه از عفو و گذشتِ تو به آن چنگ زده‌ام . از اطاعت و بندگيت ، آنچه را كه بايد به حساب آورم ، در پرونده‌ام اندك است ، و از معصيت و نافرمانيت ، آنچه را كه بايد از آن به سوى تو بازگردم ، بسيار و فراوان است . گذشت از بنده‌ات ، گرچه مرتكب گناه شده باشد ، هرگز براى تو دشوار و سخت نيست ؛ بنابراين از من بگذر . شكست‌ناپذيرى قدرت خداوند در آيات و روايات از تفكّر در ذات ربوبى پرهيز داده‌اند و دستور اكيد داده‌اند كه انديشه در اين موضوع سبب توهّمات شيطانى مىشود . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : إِيَّاكُمْ وَ التَفَكُّرَ فِى اللَّهِ فَإِنَّ التَّفَكُّرَ فِى اللَّهِ لايزَيدُ إِلَّا تَيْهاً إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ