حُسْنُ الْاعْتِرافِ يَهْدِمُ الْاقتِرافَ . « 1 » اقرار نيك به گناه ، اثر آن را نابود مىكند . و نيز مىفرمايد : الْاعْتِرافُ شَفِيعُ الْجانِىّ . « 2 » اقرار به گناه ، واسطه گرى گنهكار است . و نيز مىفرمايد : مَنِ اعْتَرَفَ بِالْجَريرَةِ اسْتَحَقَّ الْمَغْفِرَةَ . « 3 » هر كه به گناه اعتراف كند ؛ آمرزش نصيب او گردد . حضرت على عليه السلام در مناجات خويش با پروردگار مىفرمايد : إِلَهى إِنْ كانَ قَدْ دَنا أَجَلى وَ لَمْ يُقَّرِبْنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الْاعْتِرافَ بِالذَّنْبِ إِلَيكَ وَسائِلَ عِلَلِى فَإِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلى مِنْكَ بِذلِكَ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلَ مِنْكَ فِى الْحُكْمِ هُنالِكَ . « 4 » خدايا ! اگر مرگم نزديك گشته و كردارم مرا به تو نزديك نساخته ، من همان اعتراف به گناهم را وسيلهء كوتاهى كردن و تقصيرهاى خويش قرار مىدهم . خدايا ! اگر بگذرى در اين صورت پس كيست كه از تو به اين كار سزاوارتر باشد و اگر كيفر بنمايى پس كيست كه در حكم آن عادل‌تر از تو باشد . بنابر آنچه از آيات و روايات استفاده مىشود ؛ هنگامى كه انسان گناه مىكند سه حالت براى او اتفاق مىافتد :

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 424 ، باب 15 ، حديث 40 ؛ الإرشاد ، شيخ مفيد : 1 / 299 . ( 2 ) - غرر الحكم : 195 ، حديث 3809 . ( 3 ) - غرر الحكم : 195 ، حديث 3813 . ( 4 ) - بحار الأنوار : 91 / 105 ، باب 32 ، حديث 14 ؛ البلد الأمين : 316 .