قيامت مايهء نجات است و گرنه هيچ موجودى از درِ عدل خداوند نتواند فرار كند ولى مىتواند از باب رحمت و عفو او رهايى يابد . مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَ لِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ » « 1 » هر كس در آن روز ، عذاب از او برگردانده شود ، قطعاً خدا به او رحم كرده ، و آن است كاميابى آشكار . يعنى اگر رحمت نباشد عذاب از كسى برداشته نمىشود ؛ زيرا ثواب و عذاب الهى عين عدل الهى است ، پس اگر در قيامت شفاعت و لطف انبيا و معصومان عليهم السلام و عالمان و شهيدان نباشد بسيارى از انسان‌ها در محشر بدون تكليف مىمانند . ملا محمد باقر مجلسى در باب اعتقادات مىنويسد : إِعْتِقادُنا فِى الْعَدْلِ هُوَ أَنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى أَمَرْنا بِالْعَدلِ وَ عامِلْنا بِما هُوَ فَوْقَهُ وَ هُوَ التَّفَضُّلُ وَ ذلِكَ أَنَّهُ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ : مَن جَآءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَن جَآءَ بِالسَّيّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ » « 2 » . « 3 » اعتقاد ما در باب عدل آن است كه خداوند متعال ما را به عدل دستور فرموده است ، ولى به بالاترين از آن يعنى رحمت و لطف معامله نمود ؛ زيرا خداوند عز و جل و بلند مرتبه مىفرمايد : « هر كس كار نيك بياورد ، پاداشش ده برابر آن است ، و آنان كه كار بد بياورند ، جز به مانند آن مجازات نيابند و ايشان مورد ستم قرار نمىگيرند . » در اين راستا اميرمؤمنان على عليه السلام دربارهء كلام خداوند إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ

--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) : 16 . ( 2 ) - انعام ( 6 ) : 160 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 5 / 335 ، باب 18 ؛ الاعتقادات فى دين الاماميه ، شيخ صدوق : 69 ، باب 24 .