[ « 6 » اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيَّ صُحْبَةَ الْفُقَرَاءِ وَ أَعِنِّي عَلَى صُحْبَتِهِمْ بِحُسْنِ الصَّبْرِ وَ مَا زَوَيْتَ عَنِّي مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا الْفَانِيَةِ فَاذْخَرْهُ لِي فِي خَزَائِنِكَ الْبَاقِيَةِ وَ اجْعَلْ مَا خَوَّلْتَنِي مِنْ حُطَامِهَا وَ عَجَّلْتَ لِي مِنْ مَتَاعِهَا بُلْغَةً إِلَى جِوَارِكَ وَ وُصْلَةً إِلَى قُرْبِكَ وَ ذَرِيعَةً إِلَى جَنَّتِكَ إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الْكَرِيمُ ] خدايا ! همنشينى با تهى دستان را محبوب من قرار ده ، و مرا در همنشينى با آنان به صبر نيكو يارى ده ، و آنچه از متاع دنياىِ نابود شدنى كه از من گرفتى ، آن را در خزانه‌هاى پايدارت برايم ذخيره كن ، و آنچه از توشهء ناچيز دنيا به من دادى ، و از كالاى بىارزشش براى من پيش انداختى ، وسيلهء رسيدن به جوارت ، و پيوستن به مقام قرب حضرتت ، و سببى به سوى بهشت قرار ده ؛ همانا تو دارندهء احسان عظيمى ، و تو بخشندهء كريمى . همنشينى با فقيران و رفتار نيكو با آنان از سيره‌هاى زيبا و الگو دهنده انبياى الهى و معصومان عليهم السلام ارتباط نزديك با بندگان نيازمند و فقيران بوده است . اين همزبانى و همنشينى با آنان ، اسباب نزديكى به خداوند و قدرشناسى و سپاس از نعمت‌هايى مانند سلامتى ، ثروت مالى ، عزّت نفس ، مقاومت در برابر حوادث ، تقويت ايمان و پرهيزكارى و صبر و گسترش عدالت در بين انسان‌ها و اخلاق نيك با مردم در همهء زواياى زندگى فراهم