و اما كسى كه از مقام و منزلت پروردگارش ترسيده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است . * پس بىترديد جايگاهش بهشت است . شرط اوّل بهشتى شدن ؛ ترسِ برگرفته از معرفت است . شناخت مقام پروردگار و ترسيدن از مخالفت فرمان او ، كليد راهيابى به منطقهء امن اوست . شرط دوّم ؛ در حقيقت نتيجهء شرط اول و ميوهء درخت خوف است ، تسلّط بر هواى نفس و بازداشتن آن از سركشى است ؛ زيرا ابزار اصلى نفوذ شيطان در وجود آدمى هواى نفس است كه ريشهء همهء مفاسد و بدبختىهاى بشر است و مقام رب او مقام عدالت و امنيّت اوست كه باهواپرستى مبارزه مىكند تا آشوب نكند و جهنمِ قيامت زاييدهء هواپرستى است كه جهنم‌هاى سوزان دنيا همچون جنگ‌ها و جدال‌ها و كينه توزىها ، بى نظمىها و ناامنىهاى درونى و بيرونى از آن شعله مىگيرد . « 1 » الهى ! آنچه اين نه طايفه در حق من روا مىدارند ، يا از روى جهل و غفلت ، يا از روى عمد ، يا از پى ضعف ايمان و بى توجهى به آخرت و عذاب دردناك توست . الهى ! آنچه آنها انجام مىدهند عين معصيت و محض گناه و چيزى جز عصيان و خطا نيست . الهى ! براى هر يك از اين اشتباهات و خطاها دادگاهى در محشر برپاست ، و براى آلوده به اين معاصى عذر قابل قبولى در پيشگاه تو نيست . پروردگارا فرموده‌اى : آخرت آباد ، از آنِ مردم با كرامتى است كه گناه ديگران را با گناه جواب نمىدهند . وَ يَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اولِئكَ لَهُمْ عُقْبَى الدّارِ » « 2 »

--> ( 1 ) - تفسير نمونه : 26 / 108 - 111 ، ذيل آيهء 40 سورهء نازعات . ( 2 ) - رعد ( 13 ) : 22 .