يكى از اصحاب عرض كرد : فدايت شوم ، شما چرا گريه مىكنيد ؟ امام فرمود : پس گريه براى چه وقتى است ؟ آيا نبايد در هنگام گرفتارىها و محنت‌هاى بزرگ گريه كرد . چرا گريه نكنم با اين كه مىدانم اين مرد از شيعيان و دوستان ماست اما از فقر و بىچيزى شكايت مىكند و من چيزى در دست ندارم تا به او كمك كنم . . . . « 1 » 6 - يارى رسانى يا بىاعتنايى به نزديكان در اين فراز توجه به نزديكان و ارحام بسيار مورد سفارش قرار گرفته است حتى بريدن و دورى از آنان هم با شرايطى خاص صورت مىگيرد . اگر زمينه‌هاى يارى به صاحبان رحم و بستگان ، خواه مالى يا غير آن ؛ داراى ملاك‌هاى ارزشى ، از جمله استحقاق و شأنيت افراد باشد و اعطاء و لطف دهنده چنين توانمندى را ايجاد كند ، نيكوست ؛ به ويژه در مسائل حقوق واجب شرعى ، مانند : خمس ، زكات كه نيازمند برائت شرعى است . يكى از مشكلات بزرگ اجتماعى كه همواره انسان دچار آن بوده و اكنون پيشرفت‌هاى صنعتى و مادى هم به آن دامن زده است ، معضل فاصلهء طبقاتى است ، به اين معنا كه فقر و تهيدستى از يك سو و تراكم اموال از سوى ديگر ، نظام اجتماعى حقيقى را بر هم مىزند . گروهى از فزونى ثروت و مال اندوزى ، حساب اموالشان از دستان آنان بيرون مىرود . و گروهى از كمبود نيازمندى رنج مىبرند به گونه‌اى كه حتى لوازم ضرورى زندگى مانند مسكن و لباس براى آنان ممكن نيست . پس فاصله بين فقر و غنا ، سبب دورى دل‌ها و جدايى اقوام و خويشان در يك جامعه مىشود . در چنين جامعه‌اى دلهره و اضطراب و نگرانى و بدبينى و كينه و جنگ روانى

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 46 / 20 ، باب 3 ، حديث 1 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 453 ، حديث 3 .